ROTTERDAM − De Rotterdamse Kuip was woensdagmiddag het toneel van een ruilmiddag voor voetbalplaatjes. Duizenden kinderen kwamen op de verzamelbeurs af om de nog missende plaatjes aan hun album toe te voegen.
Juichend plakt een klein jongetje het allerlaatste plaatje in zijn verzamelalbum. Na weken sparen heeft hij dan eindelijk zijn verzameling compleet. “Marcus Berg van FC Groningen was de laatste sticker die ik nog moest hebben. Nu heb ik alle 270 de stickers!” Met een glimlach van oor tot oor slaat hij het volle album dicht.
De afgelopen weken ontstond er een ware rage rond de voetbalplaatjes van Albert Heijn. Voor elke tien euro aan boodschappen ontvingen klanten van de supermarkt een pakje met vijf stickers. Het resulteerde bij de uitgang van veel supermarkten in erehagen van kinderen die smeekten om de laatste voetbalplaatjes van nietsvermoedende klanten.
Nog bezweet van de middagtraining komen ook de spelers van Feyenoord een kijkje nemen op de ruilmiddag. Jeugdige fans krijgen de kans om op handtekeningen te jagen of met hun idolen op de foto te gaan. De kinderen verdringen zich rondom aanvoerder Giovanni van Bronckhorst. “Wilt u uw handtekening op uw eigen sticker zetten?” vraagt een meisje dat vanwege haar geringe lengte maar net boven de toonbank uitkomt. Van Bronckhorst pakt lachend het verzamelalbum aan van het meisje. Zorgvuldig zet hij zijn handtekening op zijn eigen sticker, nummer 55.
Het was voor de kinderen de beloning voor het lange wachten aan het begin van de middag. In rijen waar geen einde aan leek te komen verdrongen de jonge verzamelaars zich buiten het stadion. Hoewel het miezerde hadden veel kinderen hun ouders of opa’s en oma’s bereid gevonden om mee te gaan naar de ruilbeurs. Opvallend veel vaders hadden vrij genomen om hun kinderen tijdens de middag te begeleiden. Toen om twee uur de hekken eindelijk opengingen, bestormden de kinderen schreeuwend de catacomben van het stadion.
“Je moet alleen Jeroen Verhoeven en Jack Tuyp van Volendam nog!”, roept opa tegen zijn kleinzoon. Hij lijkt enthousiaster dan zijn kleinzoon, want het ventje maakt weinig aanstalten om de stickers toch nog te bemachtigen. Met grote passen beent de man naar het kraampje waar de plaatjes van Volendam te ruilen zijn. “Heeft u sticker 244 en 252 voor mijn kleinzoon?”, vraagt de opa aan een vrouw in een blauwe blouse van Albert Heijn. De vrouw knikt en geeft de plaatjes aan het ventje. Ook de laatste twee lege plekken in het album worden vakkundig opgevuld.
Juichend plakt een klein jongetje het allerlaatste plaatje in zijn verzamelalbum. Na weken sparen heeft hij dan eindelijk zijn verzameling compleet. “Marcus Berg van FC Groningen was de laatste sticker die ik nog moest hebben. Nu heb ik alle 270 de stickers!” Met een glimlach van oor tot oor slaat hij het volle album dicht.
De afgelopen weken ontstond er een ware rage rond de voetbalplaatjes van Albert Heijn. Voor elke tien euro aan boodschappen ontvingen klanten van de supermarkt een pakje met vijf stickers. Het resulteerde bij de uitgang van veel supermarkten in erehagen van kinderen die smeekten om de laatste voetbalplaatjes van nietsvermoedende klanten.
Nog bezweet van de middagtraining komen ook de spelers van Feyenoord een kijkje nemen op de ruilmiddag. Jeugdige fans krijgen de kans om op handtekeningen te jagen of met hun idolen op de foto te gaan. De kinderen verdringen zich rondom aanvoerder Giovanni van Bronckhorst. “Wilt u uw handtekening op uw eigen sticker zetten?” vraagt een meisje dat vanwege haar geringe lengte maar net boven de toonbank uitkomt. Van Bronckhorst pakt lachend het verzamelalbum aan van het meisje. Zorgvuldig zet hij zijn handtekening op zijn eigen sticker, nummer 55.
Het was voor de kinderen de beloning voor het lange wachten aan het begin van de middag. In rijen waar geen einde aan leek te komen verdrongen de jonge verzamelaars zich buiten het stadion. Hoewel het miezerde hadden veel kinderen hun ouders of opa’s en oma’s bereid gevonden om mee te gaan naar de ruilbeurs. Opvallend veel vaders hadden vrij genomen om hun kinderen tijdens de middag te begeleiden. Toen om twee uur de hekken eindelijk opengingen, bestormden de kinderen schreeuwend de catacomben van het stadion.
“Je moet alleen Jeroen Verhoeven en Jack Tuyp van Volendam nog!”, roept opa tegen zijn kleinzoon. Hij lijkt enthousiaster dan zijn kleinzoon, want het ventje maakt weinig aanstalten om de stickers toch nog te bemachtigen. Met grote passen beent de man naar het kraampje waar de plaatjes van Volendam te ruilen zijn. “Heeft u sticker 244 en 252 voor mijn kleinzoon?”, vraagt de opa aan een vrouw in een blauwe blouse van Albert Heijn. De vrouw knikt en geeft de plaatjes aan het ventje. Ook de laatste twee lege plekken in het album worden vakkundig opgevuld.
