Suske & Wiske en de Russische Roebels

Dit artikel schreef ik voor een faculteitstijdschrift van de Universiteit Gent

De steenrijke Rus Abramovich was al eigenaar van Chelsea, en nu mag hij z’n portemonnee opnieuw trekken: het WK van 2018 gaat naar Rusland. Twee stemrondes waren ervoor nodig om Spanje en Portugal en ook België en Nederland uit te schakelen, maar aan het einde van het verhaal hebben Poetin en z’n vrienden hun zin gekregen.

Het is een beslissing die voor veel ophef zorgde, al ruim voordat ‘ie genomen was. Met name in de Britse pers deden verhalen de ronde dat er flinke bedragen waren neergeteld om stemmen binnen de FIFA te kopen. Omkoopschandalen en corruptie waren dé thema’s in de sportbladen. Daarom komt het de FIFA totaal niet slecht uit dat al na de eerste stemronde duidelijk was dat de Britten het WK zelf niet krijgen. Je kunt je zelfs afvragen of dat niet het belangrijkste wapenfeit is van de FIFA: het WK weghouden bij het land waar voetbal ooit ontstond.

Want zeg nou eerlijk: in welk land ademen voetbaltempels zoveel sfeer als in Engeland? En in welk land zijn er zoveel stadions met een grote capaciteit? Wat dat laatste betreft krijgen de Russische bouwvakkers het de komende acht jaar behoorlijk druk. 13 nieuwe stadions moeten er komen. Kosten? Zo’n 2,4 miljard euro. En daar komt Abramovich om de hoek kijken. ‘Hij kan daar best iets aan bijdragen. Het hoeft niet veel te zijn’, heeft Vladimir Poetin al gezegd.

Kritische pers komt de voorbereiding voor een toernooi niet ten goede, vindt de wereldvoetbalbond. En misschien heeft de FIFA wel gelijk. Over anderhalf jaar staat het eerstvolgende voetbalfeest op het programma in Oekraïne en Polen. De twee landen zijn nog láng niet klaar voor de komst van de voetbalkaravaan, maar daar hoor je relatief weinig over.
De ontwikkeling van Oost-Europese landen lijkt centraal te staan bij het kiezen van organisatoren van eindrondes. Niet voor niets heeft de Belg Michel d’Hooghe –zelf lid van het uitvoerend comité van de FIFA – gezegd dat West-Europa niet snel meer een WK mag organiseren. In 2022 gaat het WK naar Qatar, dat is al bekend. Het oliestaatje staat ook niet bekend om z’n voetbalcultuur, maar geld is er genoeg.

D’Hooghe tipt trouwens de VS of Australië voor het WK van 2026. Door de keuze voor Qatar in 2022 mag het toernooi vier jaar later niet nog een keer in Azië gehouden worden. In 2030 lijken China en India de belangrijkste kandidaten, zegt D’Hooghe. Wederom: veel geld, weinig voetbalcultuur. Over vier jaar reist koning voetbal naar Brazilië. Een gebrek aan voetbalcultuur kun je dat land niet verwijten, dus lijkt het een prima keuze. Opvallend is wel dat ook Brazilië relatief veel geld heeft. Het land is niet voor niets de negende grootste economie van de wereld. De munten zitten, net als in Rusland, vooral bij de bovenste laag van de samenleving; het contrast met de armsten is enorm.

Ontwikkel je een land wel door het een WK of EK te laten organiseren? In Duitsland wachten ze nog steeds op de beloofde miljoenen die het WK van 2006 zou opleveren. Vier jaar na dato prijkt namelijk nog steeds een rood getal onderaan de streep. De verwachting is dat voor Zuid-Afrika hetzelfde geldt, als eenmaal de rookwolken van de verdwenen voetbalkaravaan zijn opgetrokken. Het WK van 2018 gaat naar Rusland. Vuvuzela’s worden vervangen door vodka, en bikini’s door bontkragen. Het belooft een schitterend voetbalfeest te worden…